Waar de SCHROEFSTRAAT uitkomt op de BROEKWEG, noteert landmeter Smabers in 1774 aen t'Obersgatt. Op dezelfde kaart rangschikt Smabers echter ook de percelen 147 t/m 149 onder de noemer Aent'Obers gatt. Daarmee geeft de landmeter ditmaal helaas tegenstrijdige en daarmee verwarrende informatie.
Op de hoek van SCHROEFSTRAAT en BROEKWEG staat een wegkruis van smeedijzer en hout op een sokkel van maaskeien.
Reeds in 1395 is sprake van land achter der Carthuser have in den groten acker twee zalen van den cleynen Noberghsken nederwart. Een zaal was een oude landmaat; met de hof van de kartuizers zal de Genaanhof bedoeld zijn.
In 1695 verpandden de erfgenamen van Jacob Alerts en Truijtien Theelen land te Asselt gelegen op de Ubergh tussen de erfgenamen Ruth Silkens en de erfgenamen Jan Silkens, met de korte zijden grenzend aan de erfgenamen Heijncken Heijnen en het voetpad.
Deze straat werd genoemd naar de familie Van Oest, die al in 1380 wordt vermeld als eigenaar van kasteel Hillenraad. In 1381 kocht Dirk van Oest tevens de Naborch. In 1718 verkochten Nelis Tessers en Elisabeth Meuter akkerland in de Ohe gelegen tussen jonker van Ulleft en Thijs Hawinckel, met de korte zijden grenzend aan de Visscherswegh en de Cromvoor.
Zie ook: Lichte Ohe, Zware Ohe.
In het testament van Henderick Janissen uit 1694 is sprake van akkerland aan de Oolse Hegge gelegen.
In 1715 verkocht Geertien Slabbers en haar dochter Petronella Hermans land aan de Oolshegge gelegen tussen Vincent Willems en land van het klooster Maria Weide. Dit Venloos klooster had vooral bezittingen in de omgeving van Wieler.
De hoek van MARKTSTRAAT en HOOGSTRAAT wordt ook wel aangeduid als het Oort.
In 1697 werd Jacob op gen Ort begraven, vermoedelijk Jacobus Cuijpers die in 1666 trouwde met Sophia Janssen. Hun zoon Joannes, in 1698 in Roermond gehuwd met Christina Bongaerts, wordt in een akte uit 1701 vermeld als Jan Cuijpers op gen Oort. Hun dochter Petronella trouwde in 1727 met Joannes Sillen.
Het huis met nummer 277 in het Kuijvenkemken werd in 1750 en 1757 verpand door Jan Willems en Maria Sillen. Hun dochter Joanna trouwde in 1755 met Hendrick Wuts.
Hendrick Wuts en Jenneken Willems ruilden in 1764 dit huis op de Hooghstraete op gen Oordt gelegen met Gerardus Heijnen voor een huis in het dorp, twee percelen verder (smabers-11/279). Op de Smaberskaart wordt Geret Heijnen dan ook aangegeven als eigenaar. In 1843 was het pand eigendom van S. Heijnen (sectie B 583) en schoenmaker J. Dondit. In juni 1850 verkocht Dondit een huis te Swalmen aan Louis Albers.
Aardig ook is onderstaand krantebericht uit de Nieuwe Koerier van zaterdag 4 januari 1908, waaruit blijkt dat de benaming toen nog werd gebruikt: "Hoe gevaarlijk het is, met een fiets hard te rijden op de hoeken der straten, ondervond Nieuwjaarsdag de zoon van G. te Reuver. In dolle vaart kwam hij de Hoogstraat afrijden, om den gevaarlijken hoek op 't Oord over te steken. Op eene waarschuwing der buren werd niet geantwoord, 'Och, dat zou wat', doch nauwelijks waren de woorden uit zijn mond, of men hoorde hem reeds tegen den muur bonzen. Hij kwam er echter zeer gelukkig af, daar hij slechts eenige onbeduidende wondjes aan 't hoofd bekwam, en zijn fiets zonder letsel bleef. Men zij toch voorzichtig."
In 1691 verkocht Johannes Henricus Caesar een erfpacht gevestigd op een stuk akkerland op de Mortel gelegen tussen land van het Weijclooster en het openbare voetpad, met een korte zijde grenzend aan het Osdoms land, aan Aret Heijnen en Sophia Heuskens. In 1720 verkochten Peter Wolters en Elisabeth Heijnen deze erfpacht, gevestigd op akkerland op de Mortel gelegen tussen het Weijclooster en het openbare voetpad, met de korte zijden grenzend aan het Osdoms Baendt. Osens baendt wordt weergegeven op een eenvoudige schets uit 1741, waarop de locatie niet veel duidelijker wordt. Otters kwamen hier ook vroeger ook voor, hoewel we ze niet vaak in oude archivalia tegenkomen. De Maas- en Roerbode van 29 augustus 1893 meldde: "Door den jager P. Koenen werd zaterdag avond een zonderlinge vangst gedaan. Op de Swalmerheide in Scholbroek heeft hij een otter geschoten van buitengewone grootte en wegende 8½ kg."
Op kaart 13 van landmeter Smabers staat ongeveer op deze plaats het verckens gatt ingetekend.
De weg die nu Otterpad heet, werd aangelegd bij de realisatie van het uitbreidingsplan Martin Giesen, tussen BOSSTRAAT en RIJKSWEG. Voordat dit pad werd aangelegd, moesten moeders met hun kinderwagens via de RIJKSWEG naar het Groene Kruis, destijds gelegen aan de KONINGIN WILHELMINALAAN. Omdat men dit te gevaarlijk vond, werd een onverhard voetpad met een eenvoudig houten bruggetje over de Swalm aangelegd. Daartoe moest het Swalmdal op deze vochtige, ontoegankelijk plaats echter eerst zo'n 3 meter worden opgehoogd. De nieuwe brug, enkel geschikt voor fietsers en voetgangers, vormde een welkome extra rivierovergang tussen de RIJKSWEG en het Houterveld.
De eerste tientallen jaren had het pad geen naam. De naam Otterpad werd pas gegeven met de realisatie van het uitbreidingsplan langs de zuidzijde van de BOSSTRAAT. Bij deze gelegenheid werd het pad verhard; tevens werd een betere brug gebouwd.
Vastgesteld bij raadsbesluit van ...
Tijdens het voogdgeding van 1668 werd geklaagd dat de pachter van de Noenhoff het bruggetje aan de Alde Borgh niet goed onderhield. Kennelijk hielp deze klacht niet want een jaar later werd opnieuw geëist 'dat het vonderen aen den Aldeborgh behoorlick sal worden onderhouden'.
Pieter Adrianus Schipperus (1840-1929) tekende den Ouborg rond 1870 met nog wat meer muurwerk dan op latere afbeeldingen.
Wiel Luys: De Oudborg, een kasteelruïne in het Swalmdal. In: Jaarboek Maas- en Swalmdal 1 (1981).
NN NN: Sint Marten's feest op den Aldenborgh bij Swalmen. In: Jaarboek Maas- en Swalmdal 31 (2012).
Tot aan de aanleg van rijksweg rond 1840 was dit de belangrijkste weg tussen Roermond en Swalmen. Smabers geeft de baene van Ruremonde naer Venlo aan op de kaarten 3 en 4.
Op de kaarten 4, 5 en 6 van landmeter Smabers (1774) staat de oude Maese aangegeven tussen den Thol en het kerkje van Asselt. Na hoog water of een regenrijke periode is de loop van de Oude Maas nog te herkennen in het landschap.
In 1712 verklaarden Petrus Buijckman, scholtis, Areth Meuter en Willem Paulsen, allodiaal schepenen, alsmede Hendrick Slabbers en Christiaen Bongaerts, laatschepenen van respektievelijk allodiaal- en laatbank van Swalmen en Asselt en van de Asselterhof, dat zij zich die dag haddenvervoegd te Asselt 'alwaer wij aen de Oude Maese boven de kercke aldaer gevonden en gevisiteert hebben het doode corpus van Tilman Janssen, wettige soon van wijlen Jan Hendricx ende Catharina Tilmans gewesene eheluyden, inwoonderen alhyer, oudt volgens des voorss. moeders verclaeren in sijn twelfste jaer, liggende mit beyde sijne voeten noch in de voorss. Maese, ende de meerreste op drooge aerde, sonder dat wij aent selve corpus eenigen schaede ofte wonden gevonden hebben, waer vuyt de doodt hadde connen gevolghen worden, dan bij ondersoeck soo van de moeder als naebuyren alhyer geinformeert ende onderricht sijn worden, datten geseyden Tilman Janssen gisteren omtrent ten vijff uhren naer den noen, als hoedende de verckens van Jacob Smeets, deselve hadde doen willen drijven ende waschen in de voorss. Maese, daermede te verre de Maese was ingegaen, ende overmits de groote diepte, oock dat hij Tilman Janssen nyet en conde swemmen, is alsoo onnoosel verdroncken, welck ongeval den heere scholtis aenmerckt hebbende, heeft in name van den Heere alhyer de voorss. moeder permissie gegeven, vant voorss. doode corpus te moogen begraeven.'
Op kaart 8 noteert Smabers bij perceel 69 oude maes voor een bijna 14 morgen groot perceel langs de oude maes straet bij de Weerd. De benaming zal ook hier ongetwijfeld herinneren aan een vroegere loop van de rivier.
Bij een beleid in 1669 werd vastgesteld dat Goert in ghen Naeneff en Hendrigh Heijnen zich niet aan de regels hielden, o.a. omdat de heg van Goert in de Amaesstraet te ver op de weg kwam; in 1687 waren de heggen in de Alde Maesstraet en het Aenwasstraetien nog niet behoorlijk
gesnoeid, waardoor men er niet gevoeglijk kon passeren.
Op kaart 7 tekende landmeter Smabers in 1774 de oude maes straet in. Deze loopt vanaf de picknickplaats tussen Asselt en Wieler in noordelijke richting naar de Weerd. Op de foto links (2007) zien we de veelbesproken heggen nog, maar begin 2009 werden ze flink gesnoeid.
Deze benaming geldt voor een gedeelte van de weg die tot aan de aanleg van RIJKSWEG NOORD de gebruikelijke route naar Venlo vormde. Landmeter Smabers geeft het tracé aan op de kaarten 11 en .. Vanaf de Veltpoort of Schuttenboom liep de baene naer Venlo langs de Cruijscamp naar het hagelcruijs, om van daaruit als Venlosche Baene verder te gaan naar Venlo.
In april 1907 vond een openbare verkoop plaats van o.a. bouwland op het Over, sectie E 301 en 302. Dit betekent een locatie ten zuidwesten van de GEBROUWHUISWEG in Asselt.