In 1662 werd geklaagd dat Pouwels Cuijpers de heg aan de Daelcamp te breed liet groeien, waardoor de weg te
smal werd.
Landmeter Smabers (1774) tekent de Dael Camp in op kaart 15 voor de percelen 4 tot en met 18. Dit gebied wordt ongeveer begrensd door BEEKSTRAAT, SCHOOLSTRAAT, GEVAREN en de Beeckerhof. De oude huizen in de kamp zijn vrijwel allemaal verdwenen. Alleen het huis van Geurt Slabbers uit 1751 (nummer 6 op de kaart) is bewaard.
De aanleg van de nieuwe rijksweg rond 1840 heeft ervoor gezorgd dat de Daalkamp later werd doorsneden.
Broeder Gerard Beeck verpandt in 1721 ten behoeve van zijn zus Anna het broek genaamd De Dam, gelegen tussen Noenhover Broeck en Kirckenbroeck aan de Swalm, met een korte zijde grenzend aan de Swalm.
Bij landmeter Smabers (1774) draagt een langgerekt perceel 3 op kaart 17 de naam den Dam. Het perceel vormt een barrière tussen de Eppenbeeck en de grachten van kasteel Hillenraad. In 1872 verkocht Carel Huibert graaf van en tot Hoensbroeck canadabomen op het Demke aan Hellenraedt.
Philippus Damianus Ludovicus van Hoensbroeck werd in 1724 geboren in de Lindanusstraat te Roermond als zoon van Franciscus Arnoldus markies in en van Hoensbroeck en Maria Anna Sophia rijksgravin de Schönborn-Boeckheim en Wolfsthall. In 1775 werd hij benoemd tot (voorlopig) voorlaatste bisschop van het oude bisdom Roermond. Met ingang van 1 januari 1776 pachtte hij Hillenraad van zijn oudere broer Lotharius en ging er wonen. Als toegewijd cellist liet de bisschop een aanzienlijk bezit aan bladmuziek (waaronder talloze symfonieën) en tevens een omvangrijke instrumentenverzameling na.
Schomers geeft de Damianus camp in 1785 weer als perceel 19 op Smaberskaart 16. Op de kabinetskaart van graaf De Ferraris (1775) ontbreekt de kamp nog. Daarmee weten we dat het gebied tussen 1775 en 1785 een flinke gedaanteverandering onderging. Westelijk van de Damianuskamp lag toen al enige tijd het Lothariusbos, genoemd naar Damianus' oudere broer. De Damianuskamp wordt ook wel aangeduid als Bisschopskamp.
Langs de rand van de SCHROEFSTRAAT, op de grens van de percelen 140 en 141, geeft landmeter Smabers op kaart 6 in 1774 een dieffstruijck aan. De betekenis achter deze aanduiding is niet bekend.
Deze foto (2007), genomen in noordwestelijke richting, werd gemaakt ongeveer vanaf de plaats waar Smabers de diefstruik in 1774 intekende.
Het kerkje van Asselt is gewijd aan Dionysius van Parijs, in de derde eeuw de eerste bisschop van wat later de lichtstad zou worden. Op het eiland waar nu de Notre Dame ligt, bouwde hij een houten kerk. Dionysius werd in 285 vermoord door de plaatselijke bevolking. Volgens de overlevering werden hij en twee metgezellen eerst in een oven gegooid, waar ze echter weer heelhuids uitkwamen. Daarbij werden ze onthoofd op Montmartre. Dionysius was het echter niet eens met deze plaats voor zijn martelaarschap, nam zijn afgehouwen hoofd en wandelde er mee naar Saint-Denis om daar te worden begraven. Dionysius wordt daarom vaak afgebeeld met zijn hoofd in zijn handen, zoals ook hier in Asselt. Zijn naamfeest is op 9 oktober.
In de nis plaats waar tegenwoordig het Dionysiusbeeld staat, stond vroeger een Christusbeeld. Dit is nog te zien op foto's van vóór de verbouwing van het kerkje door architect Pierre Cuypers.
De naam Dionysius komt al vroeg voor in het Maas- en Swalmdal. De voornaam Nijs en achternamen zoals Denessen, Niessen, Nijssen en Nijskens zijn ervan afgeleid.
De kerk van Asselt kende vroeger meerdere altaren. Een stichtingsoorkonde uit 1702 noemt de altaren gewijd aan de H. Agnes en de H. Catharina. Beiden stierven als martelaren voor hun geloof.
Sint Agnes (naamfeest 21 januari) is de beschermheilige van verloofde paartjes, van de kuisheid, van jonge meisjes en maagden en van slachtoffers van verkrachting. Volgens de legende werd Agnes als dertienjarige met een zwaard in de keel gestoken nadat ze weigerde om te trouwen omdat ze vond dat ze al verloofd was met Jezus Christus. Agnes wordt vaak afgebeeld met een lam; de naam Agnes betekent ook 'lam'.
Sint Catharina van Alexandrië (naamfeest 25 november) stierf in 307 eveneens een wrede dood, zo gaat het verhaal. Toen keizer Maxentius met haar wilde trouwen, wees zij hem af omdat ze haar maagdelijkheid had beloofd aan Jezus Christus. De keizer stuurde veertig van zijn filosofen om Catharina van haar geloof af te brengen, maar in plaats daarvan werden de filosofen bekeerd tot het christendom. Woedend probeerde de keizer Catharina te vermorzelen onder een rad met scherpe punten, maar het rad werd getroffen door de bliksem en brak zelf. Daarop gaf de keizer opdracht haar te verbranden, maar het vuur waaide uit elkaar en verbrandde de beulen. Tenslotte werd Catharina onthoofd. Toch wordt Catharina als heilige afgebeeld met een rad.
Vreemd genoegd werd dit toponiem (nog?) niet aangetroffen in de archiefstukken van de schepenbank. Landmeter Smabers (1774) geeft het Disfalder echter weer op de kaarten 9 en 10, ongeveer op de kruising van STATIONSTRAAT, HOLLESTRAAT, STATIONSSTRAAT en PARALLELWEG. Deze kruising werd rond 1864 bij de aanleg van de spoorlijn gereconstrueerd. Vanaf 2007 raast hier het verkeer door de tunnelbak van de A73 en herinnert niets meer aan het verdwenen veehek.Op kaart 7 van landmeter Smabers (1774) staat ter hoogte van de Lichte Ohe in de Maas een dooden weerth ingetekend. Vermoedelijk ontleent deze aanwas zijn naam aan het feit dat deze door afspoeling van de Maas afnam in grootte. Op de Google kaarten (2006) stevent een schip recht op de lokatie van de Dode Weerd af.
De opbrengsten van perceel 30 in de Swaere Ohe (kaart 8) werden in 1774 kennelijk gebruikt voor de Donderdaghsche misse.
Zie ook: Vroege dienst.
In 1704 verpandden Henderick Bulders en Zecilia Beeck hun huis in de Dorperstraet gelegen tussen Jan van der Hart en het Keutelstraetien, met beide korte zijden grenzend aan de openbare straat. In 1711 stelden Jan Heuskens en Peterken Wijnen hun huis en hof met toebehoren in de Dorperstraet gelegen als borg.
Op kaart 11 noteert landmeter Smabers (1774) bij de percelen 118 tot en met 195 den drijhoeck aen den Beselschen wech. Dit betreft het gebied tussen de KRUISKAMP, slechts weergegeven als een mistwech, en de LUCASSTRAAT zoals deze was voor de wegreconstructie. Ook op het kadastraal minuutplan (A2) van 1842 en de Rivierenkaart uit 1849 staat de Dryhoek of Drijhoek aangegeven.
Als je in Swalmen zei 'biej de drie kesjtaanjele' wist iedereen dat de splitsing van RAAYER LUYCKWEG en OP DE BERG werd bedoeld. In februari 2002 werd een van de bomen tijdens een storm geveld. Later verdwenen ook de andere oude bomen; drie jonge kastanjes hebben nu de taak om deze oude landschapsmarkering in stand te houden. 
In 1713 verkopen Cornelis Alberts en Gertruijd Swaecken uit Venlo land in de Ohe gelegen, met een korte zijde grenzend aan de Driessen langs de Swalm gelegen. Op het kadastraal minuutplan van 1842 staan de Driessen op blad E3 aangegeven als enkele percelen tussen den Aenwasch, den Weert, de Oude Maas en de Swaar Ohe. Bij Smabers komt dit overeen met de percelen 70 tot en met 73 op kaart 8.
Op kaart 2 van landmeter Smabers (1774) staan de percelen 103 tot en met 119 aan de westzijde van BOVEN BOUKOUL aangegeven als aen de dwershegge. De lange dwers hegge liep blijkens de kaart parallel aan de Leijgraeff.