In 1559 verklaarden Jan die Verver en Anna, echtelieden en burgers te Venlo, dat zij eertijds land aan de Gaesbieck gelegen, met beide zijden grenzend aan land van Leonart van Eick en met de korte zijden grenzend aan de heide, hadden verkocht aan Leonart van Eick en Peterken Maesen, echtelieden en eveneens burgers te Venlo.
Rond 1610 werd land te Belffen op de Gheer gelegen verkocht, met de korte zijden grenzend aan de Gaessbeeckh en de heide.

In de OAT van rond 1842 wordt de beek Gansbeek genoemd.

In 1628 kochten Peter Wolffertz en zijn vrouw Marie van Heinrich Rivers en zijn vrouw Jutte een stuk land op de Broukamp gelegen, met een korte zijde grenzend aan het Gaessstraetjen.

Op de kastrale minuutplans wordt de naam Gaesstraete gegeven aan het meest noordelijke gedeelte van de huidige PRINS HENDRIKSTRAAT, ten oosten van de Zandkamp. De ontginning oostelijk daarvan heet dan ook Tusschen de Gaes Straet en de Ley Graef. Bij de bestudering van oude documenten moeten we er dan ook rekening mee houden dat dit toponiem - zoals opvallend vaak in Belfeld - niet meer op de oorsponkelijke plaats ligt.

Op 14 mei 1407 bepaalden Henrick van Wijsschel en Cathrine van Breede, de eigenaren van de Hof tot Leeuwen (bij Reuver), dat hun laten die aan ghen Loee woonden de goederen die ze bewoonden en beakkerden en tot de Hof tot Leeuwen behoorden, voortaan erftijnsgoederen zouden bezitten. De laten bleven verplicht om hun graan op de molen te Offenbecke te laten malen.

In januari 1613 (z.d.) verkocht Henrich Fullers met toestemming van zijn vrouw Griedtgen een huisplaats aan gen Lohe gelegen tussen erf van Derick in gen Sandt en het broek, met één korte zijde grenzend aan Nelis Wagens' erf, aan Wilhelm Timmermans.
In 1624 gaf Stincken Prangen haar vruchtgebruik over dat zij genoot uit huis en hof met een kempke plus houtgewas te Belfeld-Geloo aan haar zoon Jan aen gen Loe, die het huis vervolgens verkocht aan Wilhelm der Muller en Beelken, echtelieden.

Twan Ernst: Geloo en het (Timmermans)-Peeters Huis. In: Jaarboek Maas- en Swalmdal 20 (2000).

Sjeng Geurts: De vernielende bom. In: Jaarboek Maas- en Swalmdal 14 (1994).
Frans G.J. Geerlings: Het kapelke van Geloo. In: Jaarboek Maas- en Swalmdal 20 (2000).

In 1439 verkocht Mechteld van der Hese uit Venlo een grondrente van 5 malder rogge ten laste van negen percelen in den Loerrenvelde in het kerspel Tegelen aan de Kruisheren van Venlo.

In december 1604 verkochten Johan, Catharina en Peter Stricken, mede namens hun andere broers, hun goederen in het Loher Veldt gelegen aan de vrijgezelle broers Johan en Wilhelm Thrijnens. Heinrick Peuckens en zijn vrouw Aeletgen verkochten in 1626 land in het Loherveldt gelegen tussen Mette Wagens en Heinrixsken Fullins, met de korte zijden grenzend aan die Schmaelen en aan de Dicksweech. In 1628 verkochten Dierich van Heinsbergh en Angenees Steelenbaegh morgen land in het Kleuherveld gelegen tussen Geritgen aen gen Lohe en Heinrich in gen Betauwe, met een korte zijde grenzend aan de Heerweg, aan Peter Wolffers en Marie Hanen.
In 1743 werd land verkocht in het Lhoorvelt.

In 1938 verpachtte de Gemeente Belfeld 176 percelen bouwland, o.a. gelegen bij het Gemeenteven.

In de OAT van rond 1842 worden de percelen B 59 t/m 61 vermeld als Gisken Kamp.

Tegenwoordig loopt de A73 dwars door deze ontginning.

Op 18 november 1675 droegen Truitgen Goossens, weduwe van Hendrick Janssen, Goossen Goossens, Hendrick Verhaegen en Claes Hendrickx, beiden voogden van Lambert en Jan Goessens kinderen, krachtens volmacht gepasseerd voor schepenen van de stad Haerten d.d. 2 november 1675, het goed genaamd Gossens goed te Belffelt gelegen met huis, hof en landerijen, groot ca. 16 morgen, voor een bedrag van 530 rijksdaalder plus 6 rijksdaalder als vertegenispenning over aan Willem Franssen aen gen Steijl en diens echtgenote Wendel Cuerinchzig.

In 1699 vond voor de schepenbank van Beesel en Belfeld de overdracht plaats van seeckeren bouwhoff aent Loo tot Belfelt gelegen, genoempt Goessens goet.

In 1664 verkocht Lens Peeter Lensen met toestemming van zijn vrouw akkerland in de Oe te Belffelt gelegen genaamd de Graeffacker aan Peeter Pauwels, maar het verkochte goed werd kort daarop beschud door Geerart Wolffers.
Eind 17e eeuw vond de verkoop plaats van de goederen van Geerken Wolfarts, te weten huis, hof en landerijen tegenover de kerk in Belfeld langs de Venlosche Herbaen gelegen, plus gronden in o.a. de Graefacker, het Leydvelt en het Eickschip.

In 1609 werd Ido van Grammay, landrentmeester van Gelder en heer van Hagenbroeck bij Thorn, de nieuwe eigenaar van Malbeck (Maalbeek). Na zijn overlijden in 1652 vererfde de hoeve op zijn dochter.

Grammay's naam bleef ook na zijn dood verbonden aan enkele percelen grasland ten noorden van Malbeck. Op de kadastrale minuutplans uit 1843 zijn deze ingetekend als Remije Beemd.

In 1883 werd een huis met tuin aan de Groenstraat gelegen (sectie D 1678) te koop aangeboden. De weduwe Dings en de voogden van de minderjarige Johannes DIngs verkochten in 1887 twee huizen aan de Groenstraat. In 1896 dreef Th. Janssen er een herberg. Op 20 oktober 1896 werd een huis aan de Groenstraat gelegen te koop aangeboden door B. van Gerven en de erfgenamen Van den Beuken-Lankes.

In 1908 verkocht S. Verhaegh-Sijbers een nieuw gebouwd huis aan de Groenstraat (sectie D 1860), verhuurd aan Andr. Theeuwen.

In 1921 werd een huis in de Groenstraat te koop aangeboden door Peter Krombach. In 1926 lag aan de Groenstraat het café van L. Thijssen. De weduwe Jornick verkocht in 1929 het pand Groenstraat 12 (sectie D 1995).

In 1942 werd de naam van de Wilhelminastraat gewijzigd in Groenstraat.

In 1731 verkocht Maria Joosten, weduwe van de schepen Willem Gerardts, circa ½ morgen bemd of grasgewas in de Groet Bembden gelegen, zoals deze beide percelen hadden toebehoord aan Maria Joosten en wijlen haar eerste man Teunis Meerts.

In de kadastrale OAT van rond 1842 worden de percelen B 39 t/m 58 aangeduid als Groete bemd. Het betreft het gebied tussen VERLENGDE RIETWEG en de Gelooerbeek.

In 1456 droeg Sibert van Kessel de hof genaamd de Grote Hoeve, gelegen bij Belfelt in het land van Montfort, grenzend aan het Merlenbroeck, met alle toebehoren, paardenstoet en wildbaan, over aan zijn dochter Catrina, echtgenote van Reiner van Breempt de jonge. Hoewel de hertog van mening was dat de paardenstoet, de wildbaan en de heerlijkheid hem toekwamen, beleende hij na een uitspraak door zijn leenmannen Catrin voornoemd met al deze goederen en rechten. Sybrecht van Kessel en zijn vrouw Margriet van Hompesch alsmede hun zoon Johan van Kessel verkochten in 1458 tevens hun helft van de hof tgienen Broick in Beesel aan Willem van Holthusen. Omdat Margriet geen eigen zegel had, zegelde haar schoonzoon Reyner van Breempt den Jongen voor haar.

In 1505 oorkondde hertog Karel van Gelre dat Evert van Breempt hem een authentiek afschrift had laten zien van een oorkonde waarmee Sybert van Breempt een hof, erf en goed genaamd der Groeten Hoeve in de dingbank van Beesell had verkocht aan Lyffart van Breempt, abdis van het wereldlijk stift te St.-Quiryn binnen de stad Nuys. In 1544 werd Wilhelm von Baer, als hulder van zijn neef Joest van Brempt, zoon van Evert van Brempt, beleend met de Groete Hoeve te Besell, huis en slot Vlasrath, het leen van Aldenhoven bij Gelder en Gadertshof bij Kempen. In 1556 vernieuwde Joost van Brembt Evertszoon de leeneed van de Grote Hoeve te Belfeld, die Willem van Baer eerder bij zijn minderjarigheid had gedaan. In een register van leengoederen, bewaard in Den Haag, noteerde scholtis Johan Kern genaamd Froonhove rond 1578: "Van diesen voirschreven leen hait hier bevoren Reyner van Brempt tot Montfortsen bundigen leenrechten hulde und eydt van trouwen gedaen, is gelegen onder Biesel by Belffen, streckende aen dat Merlenbroic aen ein stuck, und groit nae myne bericht xxxiij boenderen, noch soo heyde und wilt lant xx boenre".

Jonker Dederick van Westerum (alias Van Lom) verhief in 1597 als voogd van de jonkvrouwen Catharina en Aleyt van Eijll de Grote Hoeve te Belfeld. In 1618 vernieuwde Ysebrandt Prenth, als man en momboir van Christina van Eyl, de leeneed van de Groote Hoeve te Belfeld, eerder verheven door wijlen Dierich van Westrum. In deze periode werd 10 morgen van het leengoed afgescheiden en deze zouden verder gaan als een zogenaamd kluppelleen; op 24 november 1618 werd Heyn aen gen Broeck hiermee als eerste beleend.

Op 4 november 1621 kreeg Isebrant Prenth van het Hof van Gelder toestemming om twee boerderijen te Belfeld te belasten met een hypotheek. In 1628 legde hij als man en momber van Cristina van Eyl opnieuw de leeneed af. Na Isebrant's dood werd Reyner Prenth in 1635 voor zichzelf en de zijnen beleend met de Groote Hoeve te Belfelt.
Op 4 mei 1646 werd jonker Willem Bisschops, krachtens brief van de drossaard d.d. 1 mei 1646, door de landschrijver van het ambt Montfort geërfd in het 1/3 deel van zowel de Groote Hoeve als de Kleine Hoeve met toebehoren. In 1647 verklaarde jonker Albert van der Vordt met toestemming van zijn adellijke vrouw Josina Prendt, dat zij van De Verver, contrerolleur van Z.M. Licenten te Roermond en diens vrouw Magdalena Caron, een bedrag van 1.120 gulden Roermonds haden geleend met als onderpand al hun goederen, met name die te Belfent gelegen. In 1663 belastte Willem Bisschops, echtgenoot van Gerarda van Prenth, zijn aandeel in de Groote Hoeve voor een bedrag van 300 pattacons, in 1669 nog eens verder voor 450 rijksdaalders die hij leende van Hendrik Trines. In 1671 voerde de weduwe van Albert Valbruggen, deurwaarder van het Hof van Gelder, een proces tegen Josyna Prenth, weduwe van Albert van der Voort. Na de dood van Reynier Prenth vernieuwde jonker Henricus Isebrandt van de Voort in 1674 de leeneed. Josina Prent, weduwe van wijlen ritmeester Van der Voort, kwam in de zomer van 1675 in de Swalmenstraat te Roermond de bode van het Hof van Gelder tegen en wilde op hem inslaan. De bode dagvaarde de weduwe en haar zoon Hendrick Isenbrandt en legde beslag op 2/3 deel van de hof te Belfeld die de weduwe toebehoorde. Het aandeel van Willem Bisschops en zijn dochter Christina Catharina Bischops in de Groote Hoeve te Belfeld bleef in 1676 bij continuatie belast ten behoeve van Hendrick Trines c.s. Bisschops vroeg datzelfde jaar toestemming aan het Hof van Gelder voor verkoop van zijn aandeel. De schepenen en geërfden van het kerspel Belfeld voerden in 1682 een proces tegen jonker Hendrick Isebrandt van der Voorde, over weigering van teruggave van stukken die het kerspel toebehoorden.
In 1692 werd Jacob van Blitterswijck beleend met de Groote Hoeve te Belfeld, nadat hij de boerderij bij een gerechtelijke verkoop had gekocht. Op 30 maart 1706 werd Gerard Petit, raadsheer, krachtens bevel d.d. 26 februari 1705 beleend met de Grote Hoeve te Belfeld. Petit probeerde ook jachtrechten te verwerven, maar voldeed in 1719 nog niet aan de kwalifikatie daarvoor.

In 1744 droeg Catharina Engels haar vee, kar, ploeg, eg en alle verdere roerende goederen zoals zij die op de Groote Hoeve te Belfelt bezat, alsmede de gewassen en vruchten op het veld over aan haar zoon Willem Driessens en zijn vrouw Catharina Cruijsbergh op voorwaarden dat deze haar gedurende de rest van haar leven zouden onderhouden 'in lynen ende wollen, hoesen ende schoenen, cost ende dranck, soo ende gelijck de manasie het medebrenght'. Tevens droeg droeg Theunis Driessen al zijn roerende en onroerende goederen over aan zijn neef Willem Driessen en diens vrouw Catharina Cruijsbergh op voorwaarde dat dit echtpaar hem gedurende de rest van zijn leven eerlijk zou onderhouden in kost en drank, linnen en wollen, en dat zij hem na zijn dood eerlijk en naar stand zouden laten begraven.
Op 6 augustus 1755 vernieuwde Fredericus Henricus Petit de leeneed van het leengoed de Groote Hoeve te Belfeld, vacant gekomen door het overlijden van zijn oom Petrus Antonius Petit.

In 1782 was de Grote Hoeve eigendom van G. Petit, schepen te Geldern. Hij vernieuwde de leeneed voordat de boerderij werd overgedragen aan Gillis Buschler, die vervolgens werd beleend.

Egidius Buschler (1734-1807) en zijn vrouw Gertrudis Lankes waren in 1757 in Amern Sankt Georg getrouwd en woonden daarna o.a. in Born bij Brüggen. Vermoedelijk kwam het gezin pas na aankoop van de hoeve naar Belfeld. Gillis en zijn vrouw bekenden in december 1786 dat zij nog 1000 rijksdaalder schuldig waren aan Petit en verpandden daarom de hoeve, met verplichting om dit restant binnen zes jaar af te lossen.
Het gezin Buschler telde meerdere kinderen. Dochter Anna Maria Buscheler (1761-1830) trouwde in 1792 in tweede huwelijk met Mathijs Lankes (1763-1828). Zoon Joannes Buschler trouwde in 1796 met Elisabeth Terpoorten, dochter Maria Catharina in 1800 met Peter Lankes en dochter Anna Elisabeth in 1802 met Hendrik Beurskens. Toen Maria Buscheler in 1830 overleed, was de boerderij verdeeld over meerdere eigenaren. Haar ongehuwde zoon Pieter Lankes liet zijn deel krachtens testament na aan de drie kinderen van zijn toen al overleden broer Mathijs. De aangifte voor erfbelasting werd gedaan door hun moeder, de weduwe Gertrudis van Horen. Uit de aangifte blijkt dat een andere gedeelte van de Grote Hoeve toen eigendom was van de erfgenamen Janssen uit Venlo, waarover zo meteen meer. Op 10 augustus 1880 werd de Grootehoef te koop aangeboden door de kinderen Lankes. Volgens het kadaster werd datzelfde jaar gedeeld tussen de erfgenamen Janssen.

In 1830 hoorde een gedeelte van de Grote Hoeve tot de nalatenschap van Maria Jacoba Olie (1755-1830), in 1784 in Venlo getrouwd met schrijnwerker Joannes Petrus Janssen. Maria Jacoba dreef een modewinkel in de Vleesstraat en overleed zeer vermogend. Naast de winkel annex woonhuis op de hoek van de Vleesstraat en de Houtstraat bezat ze allerlei kleinere huisjes, Joostenhof in het Ven, hoeve de Onderste Gangelt bij Kessel en de Grote Hoeve in Belfeld. Het is nog niet duidelijk hoe zij eigenaren werden.
Na haar overlijden werd de boerderij eigendom van haar dochter Maria Josepha Janssen, in 1829 gehuwd met Jacob Vincent Tindemans uit Weert. Dit huwelijk zou kinderloos blijven. Het echtpaar woonde o.a. te Peer (B) en Brussel en zette mogelijk nooit een voet op Belfeldse bodem. Tindemans wordt (als Tildemans) genoemd in de OAT van de vroegste kadastrale registers. Aan de hand van OAT en minuutplans kunnen we goed zien welke landerijen eigendom waren van het echtpaar Tindemans-Janssen en welke van de erven Lankes. Op 10 augustus 1880 werd de Grootehoef te koop aangeboden door de kinderen Lankes. Volgens het kadaster wordt datzelfde jaar gedeeld tussen de erfgenamen Janssen.

Op de OAT van 1843 staan de omgrachting (vischvijver D 332 en 337) en gebouwen aangegeven. Die waren gedeeltelijk eigendom van Maria Josephina Janssen (leggerartikel 280) en haar man Jacob Vincent Tindemans, controleur te Mons (B, sectie D 333, 338 en verbouwd bakhuis D 338) en de rest van de landbouwer Mathijs Pieter Lankes (D 334 en 336). Tindemans wordt in 1879 nog genoemd als een van de eigenaren. Datzelfde jaar brandde de schuur (D 338) af en werden de bezittingen gedeeld. De schuur werd hierop herbouwd.

Na het overlijden van Maria Josepha Janssen werden haar bezittingen gedeeld. De Grote Hoeve werd zo eigendom van haar neef Camille Pierre Hubert Alexander Janssen (leggerartikel 815), consul generaal te Brussel. Camille Janssen (1837-1926) was de jongste zoon van Pierre Herman Janssen en Adelaide Rosalie Lambertine Verdbois. Zijn ouders waren in 1831 getrouwd in Luik, waar Camille's vader een goede baan had bij het Koninklijk College als professor in filosofie en letteren. Camille had al heel wat van de wereld gezien toen hij de Grote Hoeve kreeg toebedeeld. In december 1874 gaf hij in het toenmalige Constantinopel, nu Istanbul, zijn jawoord aan de Luxemburgse Marie Catharine Clementine Smeets. Om het huwelijk ook in België rechtsgeldig te laten zijn, werd de trouwerij een half jaar later in Luik nog eens overgedaan. In 1882 kreeg hij een aanstelling als consul voor Canada en later zou hij nog de eerste gouverneur generaal van Belgisch Congo worden. Kortom, voor Belfeldse bezittingen had Camille weinig belangstelling en hij bood de boerderij in 1882 te koop aan.

Mogelijk duurde het tot 1893 voordat Janssen een koper had gevonden, maar uiteindelijk werd de Grote Hoeve gedeeltelijk eigendom van Peter Jan Schellen (1847-1921, leggerartikel 1101), koopman te Horst. De familie Schellen was in Horst al generaties actief als kleermaker en wever en maakte rond 1880 vooral linnen boerenbont. Peter Jan verpachtte de boerderij aan zijn zus Joanna Catharina en haar man Herman Pastoors, die ook enige tijd op Schonenborg boerden.

Rond 1900 had de hoeve nog steeds twee eigenaren. Een gedeelte was in 1893 eigendom van Schellen, die dit deel verpachtte aan de weduwe G. Joosten. De andere helft was eigendom van J. Steegh uit Blerick (die dit deel mogelijk had gekocht van de erfgenamen Lankes) en werd bewoond door de weduwe H. Pastoors. In november 1900 gingen beide woningen met stallen in vlammen op. Alleen de schuren, die los stonden van de overige gebouwen, bleven gespaard. Elf koeien en twaalf varkens kwamen om in de vlammenzee, maar er vielen geen menselijke slachtoffers. Huizen en stallen werden in 1901 herbouwd, het bakhuis (D 340) afgebroken en de nog bruikbare restanten verkocht als bouwmateriaal. De nieuwe gebouwen werden samengevoegd onder het kadastrale nummer D 1859. Op de kadastrale hulpkaart van 1903 zien we dat slechts een klein gedeelte van de oude muren overeind bleef. Alle lijnen in rood werden vanf de grond opnieuw opgetrokken en in plaats van acht kadastrale nummers kwam een nieuwe aanduiding D 1859.

Schellen zette zijn deel in 1911 in de verkoop, waarbij hij de nog vrij nieuwe gebouwen en de vruchtbare grond aanprees: "Een en ander geschikt tot stichting van een klooster". Nieuwe eigenaar werd landbouwer Martinus Jacobs, die hiervoor een bedrag van fl. 16.500 betaalde. Jacobs kocht niet alles voor zich zelf. De meeste grond kocht hij aan als gevolmachtigde namens Het Zedelijk Lichaam, Missiehuis voor Vreemde Missiën (leggerartikel 1123), in de wandeling beter bekend als 'de paters van Steyl'. In 1919 lieten de paters een gedeelte bijbouwen, zoals ook te zien op de hulpkaart van 1921.

Op 2 april 1620 verkocht Adam Schloun ruim 4 morgen land genaamd den Groeten Kamp, gelegen tussen de Douffes Kamp, This Stroucken en Leistgensweg, voor 100 rijksdaalder per morgen aan Wilhelm Thrinens in gen Loe en Jacoba, echtelieden.

© Loe Giesen, Reuver 1983-2026